vrijdag 4 september 2015

Braver & stronger..


Goed weekend!
-X-

donderdag 3 september 2015

About houses and feeling at home..


Vannacht kon ik niet slapen, dat kan je zo wel eens hebben,
ik was blijkbaar nog niet uitgedacht..
Eerst stel ik me dan altijd allerlei plekken voor waar ik
op dat moment Niet zou willen zijn, zodat ik dankbaar 
ben dat ik in mijn eigen bed lig, zoals in een donker woud,
met een tentje op de richel van een berg, dat soort dingen..
Dat hielp niet, dus ik dacht misschien kan ik beter
aan leuke dingen denken, zoals Franse huizen..
Onwillekeurig begon ik huizen te tellen waarin ik ooit
gewoond had (een soort variant op schaapjes)
Tegen de tijd dat ik bij de 30 was vond ik het wel genoeg,
ik kreeg het gevoel dat ik een zwerver was :-)


Daarna dacht ik aan alle fijne Franse huizen die wij zagen..
(even voor de duidelijkheid, deze knapperd 
is mijn dochter Judith en niet ik, haha)
En oh wat een mooie huizen zagen wij, te koop, te huur,
met dak en zonder (niet praktisch, zo heb ik begrepen)
We keken bij ramen met plaatjes van huizen
(letterlijk en figuurlijk) van makelaars, gluurden
naar binnen als er ergens een bordje te koop stond.



En bedachten wat je daar dan zou moeten doen,
een vakantie is leuk, maar wonen is een ander verhaal.
Dus we hadden het over haakworkshops, een handel
in tweedehands dingen, je kan het zo gek niet verzinnen
of het is wel langsgekomen..
Het dwingt je natuurlijk tot de vraag, maar waarom zou
het daar anders zijn dan hier, waarom zou je 
die dingen daar wel doen en niet hier en vooral
wat is de definitie van jezelf ergens thuis en fijn voelen?
Dat kwam zo ongeveer neer op de mensen om je heen
en je veilig voelen op een fijne plak.
Daarnaast las ik in het boek De maakbaarheid van het geluk
van Sonja Lyubomirsky (aanrader!) over een onderzoek
dat je na ongeveer na 6 weken gewend ben aan een verandering,
in positieve of negatieve zin, en dat je dan alweer verlangt
naar het volgende droombeeld in je gedachten..
Zoiets als; als ik een huis in Frankrijk heb, ga ik
appeltaarten bakken en zal ik tevreden zijn etc..
Niet dus, misschien wel even, maar uiteindelijk vindt
je het daar ook weer gewoon..
(de term hiervoor is Hedonistische adaptatie, ik zou 
zeggen lees het boek eens, heel verhelderend..)


Er was genoeg om over na te denken vannacht,
en met de soort van conclusie dat als ik het Hier en Nu
niet kan vinden het niet erg realistisch is om te denken
dat dat Ergens anders wel het geval zal zijn
(je neemt jezelf en al je bagage tenslotte altijd mee)
Neemt niet weg het feit dat ik toch dolgraag een huisje
in Frankrijk zou hebben (en nee, niet aan een donker weggetje)
Misschien moet ik inzetten op een tweede huisje
als ik dan om de 6 weken hier en daar woon,
blijf ik de hele tijd blij en tevreden ;-)
Moet ik nog wel even een bestseller maken, oh ha,
daar wordt aan gewerkt, maar ik denk zomaar dat dat niet....

Eerst ga ik maar eens koffie drinken om wakker te worden
en misschien moet ik maar eens een appeltaart bakken,
dat zou ik, als ik in Frankrijk zou wonen,
tenslotte ook doen..

Fijne dag
-X-

woensdag 2 september 2015

Oh, what a night..


De eerste nachten sliepen wij uitstekend in het Franse
huisje, het werd wel stik donker nadat de zon onderging,
en er was ook niet elke avond straatverlichting..
Wij besloten samen op de begane grond te slapen,
gewoon omdat het gezellig was maar ook omdat we 
het een piepklein beetje eng vonden, er zat ook een wiebelig
slot op de glazen voordeur (zonder gordijn) maar dat was
meer in de categorie: Oei-best-donker-hier..
(giebel, giebel..)


De een na laatste nacht was ik dan ook niet echt verontrust
toen wij om een uur of 12 werden opgeschrikt door
een enorme bonk op een van de luiken, Judith zat meteen
rechtop in bed, maar ik ging gewoon even kijken.
Niet dat ik veel zag want er waren geen buitenlichten..
Vervolgens lagen wij, zonder dat we het van elkaar wisten,
wakker, ik dacht laat Judith maar slapen, ik let wel op..
(het blijft mijn dochter..beschermend moederdingetje..)
Om een uur of 2 hoorden we vervolgens, het grind knerpen,
een mobiele telefoon, die niet de onze was, geklop,
en er scheen fel licht door de kieren van de luiken..
(het regende dus het was zeker niet de maan..)
Toen kreeg ik ook wel een beetje de zenuwen, toch
ben ik gaan kijken, ik deed het licht aan en we hoorden
een auto starten en wegrijden, wel...pfff..
We zijn in bed gebleven, wat hadden we anders moeten doen,
ik zag ons ook nog niet aangekleed aan de keukentafel
zitten, we hadden elkaar gek gemaakt denk ik..
Later zagen we nog eens het felle licht en 
lagen de rest van de nacht wakker..


Het goede nieuws was (en is) dat het altijd weer licht wordt,
de nacht kan nog niet zo inktzwart zijn geweest..
Maar wij hadden het wel gezien, hoewel er niks Echt
gebeurd is, ik wilde bovendien 
niet nog een nacht wakker liggen, wat absoluut zo 
zou zijn, de schrik zat er nu goed in..
Dus wij pakten onze spullen en vertrokken naar het Noorden..
In de auto hebben we er verschrikkelijk om moeten lachen;
wij stelden ons een kat voor met een telefoon, een vos
op het grind, een hert met een zaklamp en alle dieren
samen in een autootje midden in de nacht wegrijden..
Jammer was dat ik een hele dag fotograferen heb gemist,
waardoor ik nu eigenlijk veel te weinig foto's heb
voor mijn boek, dus ik moet weer iets anders verzinnen..
Geen huisje aan een klein weggetje in Frankrijk,
haha, doe maar even niet...

Wij zijn veilig thuis gekomen, ondanks het feit
dat we behoorlijk moe waren, maar oh wat lag dat
heerlijk (en veilig) in ons eigen bed..

Ik wens je een mooie dag
-X-

dinsdag 1 september 2015

Workshop etc..


Een tijdje geleden kreeg ik een telefoontje van
Katrien, zij doet de publiciteit voor mijn boeken 
bij mijn uitgever (mijn brandmanager, als ik echt hip wil doen)
Of ik wat papier workshops wilde doen op de boekpresentatie van
Arne en Carlos, je weet wel die breiende mannen,
maar nu hebben ze een boek over boekbinden,
en het verzamelen van plaatjes..enzo..
De hele dag draait natuurlijk om hen, maar 
Geertje Aalders  en ik (haha) zijn ook gevraagd
Het zijn 3 workshops met steeds ongeveer 30 mensen,
dat lijkt mij al een soort van onmogelijke opgave,
ik mag wel een papier van 1 meter bij 1 meter hebben,
om iets voor te vouwen, anders ziet niemand het..


Ik heb maar ja gezegd zonder er al te veel 
bij na te denken, anders had ik het nooit gedaan..
De bezwaren zouden gewoon de overhand hebben genomen,
zo word ik zenuwachtig van grote groepen mensen, 
ik heb geen idee hoe ik een workshop moet geven,
en ik kan nog wel wat dingen bedenken..
(feel the fear, do it anyway, zie je hoe vaak die aanwijzing
van pas komt, ik zou het op de muur moeten schilderen)
Mocht je er naar toe willen, kijk dan even op de 
blog van de Flow, zij organiseren dit evenement samen met Kosmos.
En ik, ga een paar leuke dingen verzinnen,
die ik kan doen tijdens de workshops, 
een heleboel papier verzamelen, en op die dag
ga ik gewoon 3 swingende workshops geven,
alsof ik nooit anders deed (natuurlijk niet met zo'n jurkje..:-)
Dat lijkt me een beter beeld om naar uit te kijken
dan alle andere Dat-gaat-niet-lukken-gedachten

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 31 augustus 2015

We went to France and we came back..


Dus wij gingen naar Frankrijk en wij kwamen
weer terug, een dag eerder dan gepland,
maar daarover later wat meer (het was nogal spannend :-)
P. bracht mij vroeg in de ochtend naar Breda,
nu al weer een dag of 10 geleden (waar blijft de tijd?)
Daar propten wij alle mandjes, stapels haak-en breiwerk,
fotospullen, kleren en beddengoed in het autootje van Judith..
het zat werkelijk tot aan de nok toe vol.
Wij zoefden over de wegen richting het zuiden,
de witte kadetjes waren al op voordat wij Frankrijk bereikten,
ik eet altijd veel meer onderweg dan ik 
thuis ooit zou doen of kunnen, geen idee waarom.

De laatste uren reden wij over kleine weggetjes,
het was prachtig maar echt opschieten deed het niet.
Onderweg deden we nog zo'n geweldige grote supermarkt aan,
om van alles in te slaan; kaas, wijn, brood, enveloppen,
van die leuke van bruin kraft papier, vulpennen
 (de laatste twee zijn echt heel goedkoop
in Franse supermarkten, mocht je er eens zijn, 
kijk er dan zeker even naar, kleine tip)


Het huis was geweldig leuk, in een piepklein
slaperig dorpje, helemaal precies zo als je 
hoopt dat het zal zijn, we sleepten al onze, of ik kan 
misschien beter zeggen al mijn zooi naar binnen en 
probeerden het huis een beetje eigen te maken.
(ik moet altijd wennen als ik ineens zomaar ergens anders ben)
Wij maakten plannen voor de hele week,
uiteindelijk is het natuurlijk toch anders gelopen,
soms lijkt het hele leven een aaneenschakeling
van Bijgestelde verwachtingen, vindt je niet?
We hadden een heerlijke week, dat wel hoor
en nu is het enkel een herinnering, die week
waarin we weggingen en weer terugkwamen..

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 21 augustus 2015

Reasons to be cheerful #5 (and goodbye for a week)


De de afgelopen maanden heb een soort handwerk
marathon heb gelopen (gehaakt, gebreid, geborduurd :-)
ben ik een heel einde gekomen, de finish is nog niet 
in zicht maar het gaat de goede kant op...
Dus ik heb al mijn spullen ingepakt en zo ook allerlei
gezelligheden om te fotograferen, daar rond om heen,
en morgenochtend vroeg vertrek ik met mijn dochter
Judith een weekje naar Frankrijk om te fotograferen.
Een soort van moeder-dochter-wol-road-trip..
Heel bijzonder om dat samen met haar te doen,
wij hebben samen een lange weg afgelegd, met veel
hobbels, omleidingen en stopborden om op
uiteindelijk op dit moment uit te komen..


Ik kan je wel zeggen dat ik enige druk voel,
ik heb alles ingezet op deze week om mijn boek 
te fotograferen en ik moet er niet aan denken dat het
niet gaat lukken, dat doe ik dan ook maar niet ;-)
Ik ga gewoon mijn uiterste best doen, zoals ik dat 
voor Vive la vie ook deed, misschien iets te hard,
want ik maakte deze foto met gestreken was aan de lijn,
haha, we hebben hem uiteindelijk wel in het boek gezet
omdat ik hem niet meer opnieuw kon maken..


Dus vandaag verzamel ik al mijn spullen, 
pak mijn gebloemde koffer in, ga ik witte kadetjes halen
om mee nemen (voor het schoolreisjesgevoel)
en ga ik op tijd naar bed, zodat wij morgen in alle vroegte
kunnen vertrekken..
Wij hebben geen Wifi in het huisje, dus ik laat mijn blog
een week voor wat het is, ik zal wel proberen om 
af en toe een foto op Instagram te zetten, in het plaatselijke
cafeetje is wel internet heb ik begrepen.

Tot slot wil ik nogmaals, misschien ten overvloede,
de quote meegeven, die mij vaak door de dingen heen sleept:
Feel the fear, do it anyway!

Ik wens je een prachtige week
-X-

donderdag 20 augustus 2015

Reasons to be cheerful #4


Gisteren is Sail begonnen hier in Amsterdam,
nu heb ik helemaal niets met evenementen waarbij meer
dan, laat zeggen, 100 mensen aanwezig zijn, 
maar het binnen varen van de tallships wilde ik toch zien.
Op de een of andere manier voelde je de stad gisteren
gonzen, er vlogen de hele ochtend al helikopters over
en in de verte hoorde je de scheepstoeters..
Oh dat vind ik toch zo'n machtig mooi geluid,
het doet mij denken aan vroeger toen ik in Zeeland woonde
en de schepen op zee kon horen..
Omdat het IJ hier zo ongeveer om de hoek is,
fietste ik naar de NDSM werf en ging daar op een muurtje 
zitten wachten naast vele anderen..


Terwijl ik daar zo zat te wachten vroeg ik mij af
wat er nu precies met schepen is wat ik zo aantrekkelijk vind,
misschien heeft het iets te maken met een gevoel
van vrijheid, het kunnen verdwijnen aan de horizon..
(en zeg nu zelf, wie wil dat nu niet zo af en toe?
zo iets van: Ingrid..eh..nee, nooit meer gezien,
de laatste keer dat ik haar zag, zat ze met een matrozenkiel
aan op een bootje wat het ruime sop koos..)
Maar mijn gedachten werden onderbroken door de eerste
opgewonden kreten uit het publiek; ik zie er eentje!
En ah ja, ver boven alles uit zag je in de verte 
de eerste zeilen en ik kan niet anders zeggen dan dat ik
ontroerd was, ik weet ook niet waarom..


Het was gewoon prachtig, echt waar, hoewel als ik nu
naar de foto's kijken kan ik niet zeggen dat ze de 
lading dekken, zo lijkt het gewoon een boot..
Als je goed kijkt zie je de matrozen op een rijtje staan
voor op het dek, het was adembenemend..


Dus ik stond daar een uurtje of wat terwijl het 
ene schip na het andere binnenvoer en ik mag wel zeggen
dat zeilschepen echt een reden zijn om opgewekt van te worden.
Toen ik thuiskwam lag eindelijk mijn contract van het 
kleurboek in de bus, dat had om verschillende redenen
forse vertraging opgelopen, nog blijmaker,
het boek is tenslotte al naar de drukker.



Over een week, als ik terugkom uit Frankrijk
(daarover morgen iets meer) kan je alvast bij mij
op het (gesigneerde:-) kleurboek intekenen bij mij..
(dat is nieuw dat ik dat zo doe maar het leek me leuk)
Hier alvast een tekening die het boek niet haalde,
maar die mij wel toepasselijk leek bij het hele boten verhaal..

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 19 augustus 2015

Reasons to be cheerful #3


Van het weekend kreeg ik van iemand een potlood
op de rommelmarkt, daar was ik blij mee, ik heb inmiddels
al een hele verzameling gratis potloden, het is natuurlijk maar
een klein dingetje maar ik koester mijn verzameling.
Op de een of andere manier zijn dit soort kleine geschenken,
de dingen die de dag kleur geven.
Ik had de laatste tijd het geluk nog meer fijne dingen
te mogen ontvangen, zoals deze prachtige vilt.
Op Instagram volg ik al een tijdje Mathilde, zij verft haar vilt
met planten en fruit, het is echt prachtig.
Ik vroeg haar of ik er iets van mocht kopen voor mijn nieuwe 
boek, om er iets van te maken..
(vooralsnog heb ik nog helemaal niet in durven knippen)


Maar zij stuurde mij het zomaar op, gewoon omdat 
ze het leuk vond om een bijdrage te leveren, zo aardig..
(mocht je haar willen volgen op Instagram
haar gebruikersnaam is Mathildehandmade, en binnenkort
opent ze een webwinkeltje met haar prachtige werk)
Ook heel leuk was dat ik in een wolwinkel in Hoorn was,
Schouten, echt zo'n fijne ouderwetse handwerkwinkel.
Ik kocht daar een enorme berg wol en ik raakte aan de 
praat met de eigenaar, over mijn boek enzo, toen ik wegging
gaf hij me deze prachtige wol mee, gewoon omdat
hij het zo'n leuk verhaal vond..


En deze schaal stond op een bankje hier op de dijk
op een bankje met een briefje erbij: gratis voor jou..
Nu dacht ze waarschijnlijk niet aan mij toen hij werd 
neergezet, maar ik nam hem mee en vind het echt een kadootje..
Oh er zijn zoveel aardige mensen, die willen delen
wat ze hebben en dat doet me bijzonder goed..
(als een soort van tegenhanger van alle akelige nieuwsberichten)
En mijn ervaring is dat het net zo fijn is om te geven
als te ontvangen, dus een onverwacht vriendelijk gebaar
is echt een reden om opgewekt te zijn..
(als je er over nadenkt zijn er Zoveel redenen)

Ik wens je een fijne dag,
-X-

dinsdag 18 augustus 2015

Reasons to be cheerful #2


Oh my, regent het nu nog steeds, dat is nog eens
een flinke bui die al zo'n 24 uur duurt..
De tuin zal het misschien wel fijn vinden,
hoewel ik niet zeker weet of tuinen ergens iets van vinden,
ze lijken mij er gewoon te zijn en te nemen zoals het komt..


De foto's bij dit bericht nam ik in de tuin van mijn broer,
aan de achterkant van het huisje kijk ik daar op uit.
Het is een prachtige tuin, zo midden in de stad,
ik mag er gebruik van maken, maar dat beperkt zich
tot het zitten op een stoel achter tegen het huis aan.


En soms hang ik er de was op
(dit huisje is zo klein dat ik geen plek heb voor een droger
of een wasrek, ja midden in de kamer, maar dat vind
ik zo armoedig, sterker nog ik heb er een hekel aan..)
maar enkel als zij niet thuis zijn want ik voel een
grote terughoudendheid bij het gebruik van de tuin,
het voelt gek om zomaar in de tuin van een ander te zitten.
Begrijp me niet verkeerd, ik ben heel erg blij 
met het huisje maar zo af en toe zou ik dolgraag
weer zelf een klein landje hebben.


Waar in ik zou kunnen rommelen, een moestuintje
aanleggen en lange waslijnen kon ophangen.
De laatste tijd kijk ik heel regelmatig
op allerlei sites waar ze bouwvallen in Frankrijk 
te koop aanbieden, natuurlijk ook mooie kant en klare
huizen, maar die zou ik me nooit kunnen veroorloven.
maar zelfs de bouwvallen liggen buiten mijn bereik.
Laatst zag ik er eentje die misschien zou kunnen
als we alles bij elkaar leggen, maar toen ik het
aan P liet zien, zei hij; er zit geen dak op,
aah ja dat was ook zo, maar er was wel een hele
mooie tuin bij (ter mijn verdediging) haha


Maar ik blijf kijken, misschien vind ik er per ongeluk
wel eentje met een dak, die ik kan betalen.
Maar dan moeten er nog Heel veel boeken verkocht worden,
maar gezien de sector waar ik in zit (hobby,
hoewel ik dat dan weer zo tuttig vind klinken)
is het niet waarschijnlijk dat dat gaat gebeuren..


Dus ik geniet van de tuin van mijn broer,
en ik tel mijn zegeningen, want als ik naar het nieuws 
kijk en al, al die mensen die wanhopig op zoek zijn
naar een veilige plaats om te leven, oh dat is toch 
hartverscheurend en werkelijk buitencategorie ellendig,
realiseer ik mij dat er nogal wat zijn (zegeningen)
En dat lijkt mij een reden om opgewekt te zijn..

Ik wens je een mooie dag
-X-

maandag 17 augustus 2015

Reasons to be cheerful #1


Terwijl de regen met bakken uit de hemel komt,
en ik al een vleugje herfst rook, nee toch..
hoe kan het nu Zo snel gaan, nog geen herfst, hoor,
bedacht ik me dat ik maar weer eens een
-Reasons to be cheerful- weekje kon doen..
Soms verlies ik het wel eens uit het oog, al die redenen
om opgewekt te zijn en ga ik maar door zonder ergens 
stil bij te staan, laat staan ergens echt van te genieten..
(niet dat ik somber ben of iets, maar ik hop zo van 
het een in het ander, bezig, bezig, zoiets..)
Al een tijdje geleden kreeg ik van Monique van
de Happymakersblog  deze mooie gift tags, die zij 
in samenwerking met verschillende illustratoren en 
Letterpers liet maken, ze zijn gemaakt van dik karton,
en er zitten leuke verschillende touwtjes bij..


Mocht je zin hebben om een setje te ontvangen,
laat dan een reactie achter, dat kan tot woensdag,
misschien kan je mij een vertellen waar je Hoera tegen zegt..
Vandaag zeg ik Hoera tegen de regen, het geeft mij
de gelegenheid om lekker thuis te werken terwijl 
de regen tegen de ramen tikt, gezellig...
(misschien is het toch wel niet Zo erg dat het alweer
een beetje naar herfst rook :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 14 augustus 2015

Geranium


Als dit mijn geraniums waren dan zou ik er 
met veel plezier achter gaan zitten..
(als je naar de andere kant zou kunnen kijken,
zou je de zee zien, de foto is genomen in Turkije)

Ik wens je een heel goed weekend
-X-

donderdag 13 augustus 2015

Flower confetti


Ondanks het feit dat ik al maanden uren per dag
(en ja, ook gisteren weer, ik heb mezelf  weer helemaal in gang
getrokken na de maandag-waar-ik-helemaal-geen-grip-op-had)
aan het handwerken ben, heeft er al tijden geen zelfmaker
meer op mijn blog gestaan..
Ik heb gewoon geen handwerk tijd meer over,
zo af en toe voelt het zelfs een beetje als corvee..
Dus ik dacht ik plaats er gewoon eentje uit mijn boek
Vive la vie, misschien herkende je het daaruit,
maar er zijn waarschijnlijk even zovele die het boek niet hebben..

Om heel eerlijk te zijn, moest ik wel even in het boek
kijken om te zien hoe ik het gedaan had:-)
Maar mocht je zin hebben om de bloemen confetti
(er is altijd wel iets, hoe klein ook, te vieren)
te haken, zo doe je het:

Haak 6 losse met katoen en haaknaald no. 3
Steek de naald terug naar de eerste steek en 
trek de draad in 1 keer door (dat is een halve vaste)
Herhaal dit nog 3 maal en kant af.
(chain 6, put your needle in the first stitch,
1 slip stitch, repeat 3 more times, finish off)

Ik denk dat het afkanten van de draadjes meer werk is
dan het bloemetje haken, enfin, het is 
een leuk werkje om te doen (denk ik)

Ik wens je een fijne dag,
ik las dat het vanmiddag gaat onweren, ik hoop hier ook,
ik hou van die broeierige dagen waarop het aan 
het einde van de dag in de verte gaat rommelen..
-X-

woensdag 12 augustus 2015

Mop


Hier in Noord is een winkeltje van het Leger des heils,
daar loop ik graag even binnen, meestal vind ik er niets
maar ik vind het vooral leuk vanwege de sfeer.
Zo af en toe is het heel verfrissend om eens mensen
tegen te komen die met totaal andere dingen bezig zijn.
Het allerleukste vind ik wel dat ze in plat Amsterdam praten,
echt heel plat, je zou het moeten horen..
Het begint al als je binnen loopt, dan is het dag Mop,
of; zeg schat..en dan volgt er een verhaal..
Gisteren sprak ik even met een vrouw die schaterlachend
zei dat ze nog nooit een boek had gelezen en al helemaal
nog nooit een computer aan had geraakt, we kwamen daar op
omdat ze vroeg; wat ga je met dat boek doen, schat?
Soms is er ook ruzie, meestal gaat dat over gebrek 
aan respect, iemand die voor zijn beurt wil afrekenen,
of met zo'n scootmobiel tegen anderen aanrijdt 
in het kleine winkeltje (dat gaat ook eigenlijk niet)
Er wordt dan geschreeuwd over de smartlappen, die 
uit de radio schallen heen, en weer gesust, het loopt 
nooit uit de hand, later drinken ze koffie met elkaar..
Ik krijg regelmatig iets voor niets mee, omdat ze het 
zo lelijk vinden, of ouderwets, zoals deze jurk,
en ook al sta ik er op om het te betalen,
is dat echt niet nodig; schat, als jij er blij van wordt..

Oh haha, ja, dat wordt ik elke keer als ik het winkeltje
bezocht heb..

Ik wens je een fijne dag, Mop ;-)
-X-

dinsdag 11 augustus 2015

One of those days..


Soms heb je ineens een dag die totaal anders 
loopt dan gepland, hoewel die begint als alle andere dagen..
Dat ineens de vlam in de pan slaat, een pan
waarvan je helemaal niet wist dat hij op het vuur stond..
Gisteren had ik zo'n dag, ik had het voornemen nu eens
flink door te werken aan mijn boek en eens wat foto's te 
maken voor mijn blog, die er op het moment wat bij lijkt te bungelen..
Nadat ik mijn blogbericht er op had gezet dronk ik 
even koffie met P in de tuin toen zich iets voordeed
bij de buren (ook mijn familie maar dat is wel bekend inmiddels)
natuurlijk kan ik niet zeggen wat er aan de hand was,
en het was ook helemaal niet in de categorie Erg.
Maar er werd wel overlegd, oplossingen gezocht
enzovoort en voordat wij het wisten was het al een uur of 11


Met al enige vertraging in mijn schema, ging ik 
achter mijn p.c zitten om nu eindelijk de inleiding te typen.
Maar eerst keek ik even naar mijn mail, ohoh,
daar stond een bericht in wat ik niet kon negeren,
en werkelijk meteen mijn aandacht behoefde..
Dus ik riep P (als jij dan toch thuis is, kan ik het
net zo goed even overleggen) zette weer koffie
en wij overlegden en zochten naar oplossingen en zomaar
was het weer uren later..
Nadat ik pas om 3 uur 's middags onder de douche was geweest,
en ik dan toch nog maar wat foto's wilde gaan maken,
kwam mijn schoonzus even buurten om het nog
even te hebben over alle dingen die er gebeurden..


Dus ik zette weer koffie en wij spraken in de tuin,
de dingen door, uiteindelijk voegde P zich weer bij ons
en een uur of wat later mijn broer..
Alles moest natuurlijk nogmaals verteld worden,
en uiteindelijk besloten wij met zijn vieren de gezamenlijke restjes
eten op te eten (wij kwamen niet aan boodschappen toe,
dat begrijp je natuurlijk)
Om een uur of 8 zakte ik op de bank met een haakwerkje,
totdat P. beneden kwam met een kleine update
over de mailwisseling van die ochtend..
dus ik zette nogmaals koffie...en...
er zijn van die dagen..

Vandaag ga ik Echt verder aan mijn boek
en wat foto's maken voor mijn blog,
maar eerst, koffie..
Ik wens je een fijne dag
-X-